Wie zijn wij

Hallo,

Welkom op onze site. Wij zijn Wouter en Barbara en zijn sinds 12 juli 2003 een koppel. Onze relatie heeft op 15 december 2007 een serieuze wending genomen. Wouter heeft mij ten huwelijk gevraagd en ik heb natuurlijk ja gezegd :-) We hebben ondertussen al bepaald dat het huwelijk op 25 april 2009 zal plaatsvinden. Na deze heuglijke dag maken we ons klaar voor onze huwelijksreis: 3 weken rondtrekken met de wagen in de VS, voornamelijk dan de westkust.

Ons leven werd op 24/04/2007 helemaal op zen kop gezet. Die dag zijn we dan eindelijk de trotse eigenaars geworden van ons huis. Na een paar maanden zoeken hadden we ons droomhuis gevonden. Het is een groot huis, met enkele leuke authentieke elementen (bakoven en houten vloeren) en een hoop charme. Men vraagt mij wel eens waarom dat we daar gekocht hebben (we hebben geen band met die streek) maar, voor mij is het simpel. Met een huis moet je een klik hebben, en die was er. Nog voor dat ik het binnen gezien had, was ik er al verliefd op. En toen we het voor het eerst binnen gingen kijken, werd het alleen nog erger. Ondertussen zijn we ook van de streek gaan houden. Er is een prachtige natuur, en rustig om te wonen. Als we de straat in rijden, verschijnt er altijd spontaan een glimlach op mijn gezicht; dan kom ik echt thuis.

Ondertussen is er al heel wat werk verricht, maar er moet nog veel gebeuren. In het huis zijn we elke ruimte aan het ontdoen van alle oude plafonds, pleisterwerken, electriciteitsleidingen, chauffages,... Er kruipt dus heel wat werk in maar ik doe het graag. Eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen dat het zwaar is: 5 dagen in de week gaan werken en dan nog eens 2 dagen in het huis werken. Maar dit is anders. Door de week is het met het verstand, en in het weekend vooral lichamelijk, regelmatig moet er brute kracht gebruikt worden.

Bij verbouwingen kom je de gekste dingen tegen: een bakoven, een bad in de voortuin (zie bij de bakoven),... Spijtig genoeg hebben we nog geen geld gevonden.

Een volgend cliché dat we kunnen bevestigen is dat je bij een verbouwing wel weet waar je aan begint, maar niet waar je gaat eindigen. aanvankelijk dachten we de vloeren, daken, ramen,... gewoon te behouden. Ondertussen zullen er daken vernieuwd worden, de ramen worden vervangen, en de vloeren zijn er al uit.

De bouwvergunning is ook een verhaal apart. Begin mei hebben we van de gemeente bericht gekregen dat ze ons dossier ontvangen hadden. Begin september wisten ze ons te vertellen dat alles in orde was en dat het de week later op de gemeenteraad zou komen. Enkele weken (eind september) later vernamen we dat ze enkele noodzakelijke dingen vergeten waren. Eind november zou dan alles in orde zijn. Half november bleek echter dat ons dossier niet volledig is. Men twijfelt er over of onze stal wel reglementai staat. Als toppunt blijkt dat de notaris dit niet heeft nagekeken. En zo wachten we dus nog rustig door en blijven we hopen dat het ooit wordt goedgekeurd.

Zo ziet onze tuin er nu uit. Toen we het huis kochten bevatte de tuin 121 canadabomen, een hoogstamkersenboom, drie laagstamkersenbomen, druivenstruiken, frambozen en braambessen planten, rabarberstruiken, dennenbomen, een hulstboom,.... en nog een rest van een moestuin. De zomer van 2007 hebben we volop genoten van het fruit in de tuin. Maar voor 2008 was het al een stuk minder. Bij het kappen van 59 canadabomen (deze stonden te dicht op het huis) zijn de laagstamkersen en een tak van de hoogstam gesneuveld. De rest van de bomen blijft voorlopig nog staan.

Verder is er ook nog Petra. Zij is een Welsh pony sectie A. Ik heb haar gekocht omdat ik nog steeds gek ben op paardrijden, en omdat we een grasmachine nodig hebben in onze tuin. Voorlopig staat ze nog bij mijn pa op de weide. Het is een superbrave pony die in het verleden gebruikt is als fokmerrie en dus weinig kent. Als ik tussendoor tijd heb, probeer ik haar vanalles te leren. Petra loopt ondertussen ook al voor de koets. Planning is dat zij ons trouwvervoer wordt. Over haar kan je alles lezen op de aparte Petra pagina.