Het is gebeurt.
 
Barelhofs Pol
Bosveld's Petra (m)
Blaenau Vern (v)
23/04/2008 1:49

Phebe 018

Als sinds vorige zondag op maandag (13 op 14 april) was ik aan het waken. Ze gaf namelijk alle tekenen dat het elk moment zou kunnen komen. Maar buiten een hoop wakkere uren, gebeurde er niks. Vooral het weekend heeft ze mij serieus wakker gehouden: liggen rechtstaan, weer liggen, rechtstaan en dan terug rustig beginnen eten. pffffff
Het kegelen was echter volledig weg. Ik begon te twijfelen of ik het wel allemaal goed gezien had.
Maandag was ik zo ziek als een hond. Dus dinsdag morgend naar de dokter en thuis gebleven van werken. Omdat ik woensdag terug wou gaan werken, en omdat ze niet meer kegelde, had ik maar besloten om de wekker om het anderhalf uur te zetten (00u30; 2u00; 3u30; 5u00; 6u30). Foute beslissing dus.
Bij de wekker van 5 zie ik haar liggen, en huppelt er iets rond haar. Ik was dus te laat. Toch nog zo snel mogelijk er naartoe, en alles was in orde. De moederkoek weggelegd, de stal terug voorzien van vers hooi, en natuurlijk genoten van het kleine ding.
Kijken naar het geslacht bleek niet zo evident. Half op de grond liggend, kon ik na veel geduld zien dat het een merrie was. Moest toch even een traantje wegpinken. Voor de zekerheid toch maar een tweede keer gekeken :-)
 
Dus, ik had het al veel vroeger in de nacht moeten zien, maar om 2u en om 3u30 stond ze er zo vredig bij, dacht niet dat er iets aan de hand was. Maar alles is goedgekomen. Ze heeft gedronken en ook el een beetje gemest.

Vanavond (20u) is de dierenarts geweest voor een eerste spuitje. Volgens haar is het al een stevig veulen. Heb zelf vandaag ook al gemerkt dat Het al volop op avontuur gaat. Ze gaat rustig een eind weg van haar moeder.

Hier zijn meer foto's te vinden. Spijtig van het slechte weer van deze avond. Vrijwel onmogelijk om mooie foto's te maken. Morgen probeer ik opnieuw.

Kleine update: Phebe blijkt niet Pebe te zijn maar Pol. Het begint hier precies een klucht te worden, maar ik had me dus vergist. Vandaag heeft hij zijn ware aard laten zien. Even een kleine schok, maar het blijft een schatje.